🔺«تیتر»؛ جشنواره‌ای که بود جشنواره‌ای که نیست!
✍️یونس فرزین فرد
عضو شورای مرکزی ناظر بر نشریات وزارت علوم
▫️به نظر می‌رسد که در وهله‌ی اول، انتقاد و گلایه را باید از شورای سیاست‌گذاری این جشنواره شروع کرد. شورایی که هر دوره توسط دستگاه میزبان تشکیل شده و معاونان، مدیران، روسا و مسئولین فرهنگی دو دستگاه در این شورا عضو می‌شوند و احتمالاً تلاش می‌کنند که سیاست‌های درستی را برای پیشبرد مسیر جشنواره و تعالی آن، اتخاذ کنند.
▫️اما گذشته از همه‌ی این مطالب، تناقض عجیبی در رفتار مسئولین جشنواره دیده می‌شود. تناقضی که دلیل آن نیز همچنان در حاله‌ای از ابهام قرار دارد. متاسفانه با وجود تاخیر فراوان در برگزاری جشنوراه و تعلل‌های مکرر، برخلاف عقل و منطق در اتمام جشنواره تعجیل بسیاری مشاهده می‌شود. جشنواره‌ای که به‌طور معمول برای برگزاری به ۸ الی ۹ ماه زمان احتیاج دارد؛ صرفاً در چهار ماه برنامه‌ریزی شده و با سرعتی دو برابر قصد اتمام آن در دستور کار است.
▫️متاسفانه خروجی تمام این مسائل و مشکلات و بی‌کفایتی‌ها در ابتدا خود را در کمیت آثار ارسالی به جشنواره نشان داده و با کاهش بیش از 15 هزار اثری نسبت به جشنواره‌ی قبل، نارضایتی دانشجویان نسبت به جشنواره‌ی فعلی را به مقدار قابل ملاحظه‌ای نشان می‌دهد.
▫️در پایان باید اظهار داشت که روند نابودی نشریات دانشجویی توسط مسئولین با کم‌اهمیتی‌ها و یا بی‌اهمیتی‌های‌شان نسبت به نشریات همچنان ادامه داشته و تا زمانی که مسئولین اصلی و سیاست‌گذاران در حوزه‌ی نشریات دانشجویی، رویکرد خود را نسبت به نشریات به‌عنوان یک پدیده راهبردی و استراتژیک تغییر ندهند؛ این روند ادامه داشته و تا چند سال آینده نشریات دانشجویی عملاً از بین خواهد رفت./فرهیختگان
دیدگاهتان را بنویسید