چطور در محدودیت زمان سریع بنویسیم؟ ۶ نکته کاربردی برای سریع‌نویسی

متن کامل مقاله نشریه:

6 نکته کاربردی برای سریع‌نویسی

 

زمان یا اگر دقیق‌تر بگوییم، کم‌بود زمان، بزرگ‌ترین دشمن بسیاری از افراد است. مشکلی که بیش‌تر افراد دارند این است که تولید محتوا کاری زمان‌بر است و به‌همین‌دلیل هم این کار، معمولا در فهرست کارهایی که باید انجام شود باقی می‌ماند و در بسیاری مواقع اصلا به دنیای منتشرشده‌ها قدم نمی‌گذارد. با بالابردن سرعت در نوشتن، این مشکل را می‌توان حل کرد. مشکل، باقی ماندن ایده‌ها در ذهن یا روی یک تکه کاغذ است. اگر برای شما هم پیش آمده که به صفحه‌ی نمایش‌گر خیره بمانید و درحالی‌که لحظات به‌سرعت می‌گذرند، نتوانید کلمه‌ای بنویسید، 6 نکته‌ی کاربردی ذیل که کمک می‌کند وقت نوشتن بهتر از وقت‌تان استفاده کنید را، به خاطر بسپارید.

 

1- تصمیم بگیرید که برای چه کسانی و چرا می‌نویسید

مهم‌ترین نکته آن است که بدانید برای چه کسی می‌نویسید و چرا می‌خواهید این مطلب را بنویسید. وقتی چیزی در ذهن‌تان ندارید، به افکارتان سامان دهید و بعد ایده را روی کاغذ بیاورید. این‌که می‌خواهید محتوای شما چه شکلی داشته باشد هم مهم است.

 

2- اطلاعات و داده‌ها را جمع‌آوری کنید

پیش از آن‌که بفهمید بیش از حد نوشته‌اید، یک جست‌وجوی سریع برای پیدا کردن اطلاعات و همین‌طور مطالبی که قبلا درباره‌ی آن موضوع منتشر شده، انجام دهید. شاید بخواهید نقل قول، آمار و ارقام درباره‌ی موضوع، یا لینک به سایت‌ها پیدا کنید.

 

3- اول تیتر بزنید

تیتر برای مطلب حیاتی است. تیتر، لحن مطلب را مشخص می‌کند و علاوه‌براین، امکان دیده‌شدن مطلب را بالا برده و موفقیت شما را در میان رسانه‌های اجتماعی تا حدودی تضمین می‌کند. نگران نباشید؛ پس از پایان کار می‌توانید تیتر بهتری انتخاب کنید. تیتر مطلب‌ نباید زیادی شاعرانه یا خنثی باشد؛ چون در این صورت، وقتی در میان انبوهی از جست‌وجوهای اینترنتی یا لینک رسانه‌های اجتماعی بالا می‌آید، ممکن است بی‌معنا به‌نظر برسد. بیش‌تر به تیترهایی فکر کنید که در حد ممکن کوتاه باشد و با کوتاه‌ترین کلمات محتوای مطلب شما را توضیح دهد.

 

4- لید مطلب را جدی بگیرید

چند پاراگراف اول گزارش یا مقاله‌تان، لحن آن را مشخص می‌کند. لید در عین حال باعث می‌شود که خوانندگان شروع به خواندن آن مطلب کنند و اگر خواستند آن را ادامه دهند. درواقع تیتری که شما قبلا زده‌اید، توجه‌شان را جلب می‌کند و حالا با لیدتان، آن‌ها را به ادامه‌ی خواندن مطلب وامی‌دارید. مثلا می‌توانید لید را با یک قصه‌ی کوتاه جذاب یا هیجان‌انگیز شروع کنید یا خیلی سرراست همان اول به خواننده بگویید که او با خواندن این مطلب چه چیزی گیرش می‌آید. هرطور که خواستید لیدتان را بنویسید؛ فقط هر چیزی را که در مدرسه درباره‌ی نوشتن انشاء یاد گرفته‌اید، دور بریزید. انشاءها یا نوشته‌های تحقیقاتی مدرسه، متن‌های کسل‌کننده‌ای هستند. نباید مثل آن نوشته‌ها مثلا شروع مطلب‌تان درباره‌ی این باشد که چرا درباره‌ی این موضوع می‌خواهید بنویسید یا اطلاعات‌تان را چه‌طور جمع‌آوری کرده‌اید یا این‌که اصلا شما چه‌کسی هستید. بدون این حاشیه‌ها به دل ماجرا بزنید.

 

5- پایان‌بندی را آخر سر ننویسید

 اگر هنوز در میانه‌ی نوشتن مطلب هستید و فکر می‌کنید که ممکن است به حاشیه بروید و تمرکزتان را روی موضوع اصلی از دست بدهید، به انتهای مطلب بپرید و پایان‌بندی گزارش‌ را بنویسید. این کار می‌تواند استدلال‌هایی را که در اول مطلب‌تان مطرح کردید، تقویت و تایید کند. نوشتن پایان‌بندی قبل از رسیدن به انتهای مقاله یا گزارش، راه خوبی است برای آن‌که پراکنده‌گویی‌ها در متن‌تان کنترل شود و مطمئن شوید که متن‌تان شسته‌رفته است و این‌که مطلب‌تان ناتمام یا نوشته‌ای با پایان باز نیست. در پایان‌بندی می‌توانید قهرستی از توصیه‌های مرتبط برای خوانندگان داشته باشید یا کل مطلب را در چند بند خلاصه کنید.

6- خودتان ویرایش کنید

 قبل از آن‌که مطلب را به دبیر یا ویراستار تحویل دهید یا منتشر کنید، حتما خودتان یک بار آن را برای اشباهات تایپی، مشکلات شکلی، یا عکس‌های دارای ایراد چک کنید. بعد یک بار دوباره آن را بخوانید. مطمئن شوید تمام نکاتی که مطرح کرده‌اید واضح هستند. حتی اگر فکر می‌کنید مطلب‌تان کمی یک‌دست و خسته‌کننده شده، عکس‌های مرتبط بیش‌تری بگذارید.