چگونه اخبار و داده های خود را مستند ارائه کنیم؟
دستیابی به خبر برای روزنامه‌نگار، کاری آسان نیست به همین خاطر باید، روزنامه‌نگار، شخصی ماهر، دارای شم خبری و با سلیقه باشد. اولین منبع خبری برای روزنامه‌نگار، گوش‌ها و چشم‌هایش هستند به این معنی که باید گوشی شنوا، تیز وبا تحملی داشته باشد تا از شنیدن صحبت های مردم بی حوصلگی نشان ندهد و به این‌که شهروندان چه می‌گویند، چگونه آن‌را بیان می‌کنند و آنچه که در دلهایشان به هر دلیلی نگه می‌دارند، گوش فرا دهد، همچنین چهارچشمی باید مراقب هر رویدادی باشد.
انواع منبع خبر
ب1- منابع اصلی
منابع اصلی بهترین منابع به شمار می‌آیند که عبارتند از منابعی که خودشان دوست دارند که سراغ آنها بروی تا اطلاعات بیشتر و تازه در مورد رویداد ارائه بدهند این منابع به 6 دسته زیر تقسیم می‌شوند
1-1- منابع تخصصی:عبارتند ازمنابعی که در رابطه با موضوع های تخصصی باید سراغشان رفت مانند سازمانهای حکومتی، سازمان آمار، پلیس، متخصصان رسمی.
2-1- اسناد: تمام اسناد رسمی (دارای مهر و امضا و شماره) که رویدادها را تائید یا رد کنند یا مساله‌ای را به اثبات برسانند.
3-1- بیانیه ها واطلاعیه های مطبوعاتی:خلاصه مطالبی است که از طرف سازمان مرتبط با موضوع به صورت بیانیه منتشر می‌شود.با این حال با توجه به این‌که در این بیانیه ها، تمام جزئیات مطرح نمی‌شوند باید روزنامه‌نگار، به صورت ویژه پیگیر موارد مطرح شده ومطرح نشده احتمالی آنها باشد.
4-1- افرادی که خود بخشی از رویداد هستند؛ این افراد نقش اصلی در رویداد دارند و روزنامه‌نگار می‌خواهد خبر را در مورد آنها آماده کند در نتیجه، بخشی از منابع اصلی ما را تشکیل می‌دهند.
5-1- قربانیان رویداد:منظور افرادی است که در اثر حادثه ورویدادی، ضرر مالی، جانی یا حیثیتی می‌بینند یا به خاطر اتفاق یا رویدادی دچار ضرر می‌شوند.
6-1- شاهدان رویداد.
2- منابع مستقل
. منظور از منبع مستقل، به دست آوردن اطلاعات در مورد رویداد از دو منبع مختلف است به شیوه ای که هردو منبع، صحت رویداد را تائید کنند. برای مثال ؛ اگر روزنامه‌نگار از منابع (الف وب ) استفاده می‌کند باید منبع الف، اطلاعاتش را از منبع ب کسب نکرده باشد و بلعکس .
3- منابع متضاد:
گاهی روزنامه‌نگار در کسب اطلاعات با منبع متضاد و نامشخص روبرو می‌شود به شیوه ای که چرایی و چگونگی رویداد نزد مخاطب، نامشخص جلوه می‌کند که در این حالت سوژه‌ای دیگر برای روزنامه‌نگار نیز خلق می‌شود به عنوان نمونه؛ وزیر داخلی یک کشور از تجاوز به مرزها توسط سربازان مسلح کشور همسایه خبر می‌دهد در صورتی که وزیر دفاع، به خبرنگار می‌گوید این سربازان مسلح نبوده اند. در چنین مواردی خبرنگار می‌تواند به عنوان سوژه ای (ناهماهنگی بین وزارتخانه ها) به آن بپردازد. با وجود این موارد، باید روزنامه‌نگارضمن آوردن منابع متفاوت، ابهام را برای مخاطب از طریق کسب اطلاعات صحیح برطرف کند.
4- منابع دست دوم:
منابعی را شامل می‌شود که قبلا در رسانه‌ها، منتشر شده اند وبرای مخاطب تازگی و اهمیت ندارند این منابع، همچنین کتابها، مقاله ها و اسناد چاپ شده را در برمی گیرند.از ضعف های استفاده از این منابع، نشان دادن تنبلی روزنامه‌نگار و کنترل اطلاعات چاپ شده از قبل است.
5-منابع نامشخص:
منابعی را دربر می‌گیرند که به هر دلیلی نمی‌خواهند اسمشان در خبر بیاید. منابعی هستند که در بیشتر اوقات، اطلاعات مهمی در مورد رویداد به خبرنگار ارائه می‌دهند که فاش نکردن اسم منبع از اهمیت خبر می‌کاهد.قاعده کلی این است که هر چند اطلاعات بسیار مهم باشد ولی روزنامه‌نگارباید در برابر گرفتن اطلاعات از منبع به شرایط فاش نکردن اسم وی رضایت ندهد. با وجود این می‌توان در صورت عدم فاش کردنن نام منبع، بر سر استفاده از عنوان های کلی مسئولیت، با منبع به توافق رسید مثلا؛ بنویسیم استادی از دانشکده علوم انسانی دانشگاه سلیمانیه بهتر است تا بنویسیم منبعی از دانشگاه سلیمانیه.
دیدگاهتان را بنویسید